Uziemienie galmar

Zadanie uziemienia elektrostatycznego polega na zmniejszeniu ryzyka powstania wybuchu palnych substancji, na wynik przeskoku iskry elektrostatycznej. Powszechnie stawia się go w obrębie transportu i obróbki palnych gazów, proszków i cieczy.

Uziemienie elektrostatyczne że tworzyć nową forma. Najjaśniejsze i nieco skomplikowane modele dają się z zacisku uziemiającego a z przewodu. Bardziej zaawansowane i zwiększone technologicznie są wyposazone w zespół kontroli stanu uziemienia, dzięki któremu możliwe jest dozowanie lub transport produktu, wtedy gdy uziemienie zostało w należyty sposób podpięte.

Uziemienia elektrostatyczne przeważnie są wprowadzane w ciągu załadunku lub rozładunku cystern kolejowych, drogowych, zbiorników, beczek, tzw. big-bagów czy elementów instalacji procesowych.

W końca napełniania lub opróżniania zbiorników o nowej zawartości (np. zbiorników z proszkami, granulatami, cieczami) mogą powstać groźne naładowania elektrostatyczne. Źródłem ich powstawania potrafi żyć zarówno mieszanie, pompowanie lub rozpylanie substancji łatwopalnych. Ładunki elektryczne powstają poprzez kontakt lub dzielenie się poszczególnych cząstek. Wielkość ładunku elektrycznego będzie uzależniona od własności elektrostatycznych powierzchni, które się ze sobą kontaktują. W sukcesie bezpośredniego i szybkiego kontaktu z uziemieniem lub nienaładowanym celem może powstać krótki impuls prądowy, który będzie rozpoznawalny w istocie iskry. Brak opiek nad rozładowaniem iskrowym może sprawiać zapłon mieszaniny gazów i powietrza, co świadczy eksplozję lub zły wybuch. Uziemienie elektrostatyczne "electrostatic earthing" eliminuje niebezpieczeństwo wybuchu, dzięki kontrolowanemu odprowadzaniu ładunków elektrostatycznych.