Dyrektywa unijna definicja

Unijna dyrektywa Atex określa podstawowe wymagania, które pragną być spełnione przez wszystkie produkty, jakie są oddane do zastosowania w przestrzeniach zagrożonych wybuchem. Normy powiązane funkcjonalnie z informacją określają szczegółowe wymagania. W ramach wewnętrznych regulacji, realizowanych w konkretnych krajach członkowskich określane są wymagania, jakie nie są precyzowane ani przez dyrektywę, ani przez normy wewnętrzne. Wewnętrzne regulacje nie potrafią stanowić sprzeczne z przepisami dyrektywny, ani nie może przychodzić do zaostrzenia wymagań założonych przez dyrektywę.

Dyrektywa Atex została ustanowiona w życie, aby maksymalnie zminimalizować ryzyko, które jest zjednoczone z zastosowaniem dowolnego artykułu w rozmiarach, w jakich może trwać atmosfera grożąca wybuchem. Producent ponosi całkowitą odpowiedzialność za określanie, czy dany produkt podlega ocenie współpracy z regułami atex a za dostosowanie danego produktu do ostatnich zasad. Atest atex jest reklamowany w sukcesu produktów, które dobierają się w strefie zagrożenia wybuchem. Strefa zagrożenia początkiem stanowi ostatnie dziedzinę, gdzie produkuje się, użytkuje lub przechowuje substancje, które w zintegrowaniu z powietrzem mogą wytworzyć mieszaniny wybuchowe. W szczególności do szkoły takich substancji zdaje się: ciecze, gazy, pyły i niczego łatwopalne. Potrafią zatem stanowić np. benzyny, alkohole, wodór, acetylen, pył węglowy, pył drzewny, pył cynkowy. Do wybuchu realizuje w wypadku, jak duża porcja energii wypływająca z skutecznego źródła zapłonu dociera do atmosfery wybuchowej. Po zainicjowaniu pożaru dociera do wybuchu, który jest duże zagrożenie dla utrzymania a zdrowia ludzkiego.